Nadat hij in 2004 de Hiphop finale van de Grote Prijs van Nederland won, zei hij tegen een journalist van 3voor12: “Ik ben echt, en mensen zien dat.” Beter kan Typhoon zichzelf niet typeren. Echt.

Onder invloed van zijn oudere broer Blaxtar pakt Typhoon (geboren als Glenn de Randamie) als hij twaalf jaar is, pen en papier. Typhoon herinnert zich zijn eerste lyrics nog goed. “Die gingen over de ongelijkheid tussen blank en zwart.” Al op vroege leeftijd schrijft Typhoon graag poëzie en uiteindelijk zijn het die gedichten die hij in zijn latere rapteksten verwerkt.

Doordat Blaxtar naar Amerikaanse rappers luistert, raakt Typhoon geïnteresseerd in hiphop. Als Typhoon vijftien is, maakt hij samen met zijn broer, Delic, Sticks en Rico (Opgezwolle) deel uit van de hiphop formatie Rudeteenz. Typhoon doet zijn rappende duit in het zakje, maar beleeft zijn Rudeteenz membership niet voor de volle honderd procent. “Mijn ouders vonden me te jong, dus ik mocht niet mee naar alle optredens.” Hoe dan ook; Typhoon's muzikaliteit schiet wortel en in 2005 kondigt de mc zijn eerste, officiële TopNotch debuut aan.

Typhoon vertegenwoordigt een, in Nederland, zeldzaam type rapper: geëngageerd, integer en betrokken. Het is daarom niet verrassend dat de Surinaamse Nederlander, die opgroeide in een klein dorp in de buurt van Zwolle, met name gecharmeerd is van mc’s die iets te melden hebben. “Eigenlijk vind ik alle rappers die op een creatieve manier blijk geven van positive thinking een inspiratiebron.” Typhoon is inhoudelijk sterk maar daarnaast ook nog ‘een charismatische publieksbespeler’, aldus de enthousiaste jury van de Grote Prijs in 2004. Typhoon speelt de, tot de nok toe gevulde, grote zaal van poptempel Paradiso plat en gaat er met een eerste plaats vandoor. Daarna passeren zijn eerste videoclips (Vluchtgedrag en Familiair) met grote regelmaat de revu en neemt hij deel aan de bejubelde Buiten Westen toer. Tijd dus voor een solo-album.

In juni 2007 ziet Typhoon eerste plaat eindelijk het levenslicht. "Alles wordt terug gebracht naar één enkel iets, één basis. Heel persoonlijk, maar tegelijkertijd geldt het als een universele waarde. In tekstueel opzicht is het thema min of meer dat ik rap vanuit de, meestal, verborgen tweede laag. Veel mensen reageren op bepaalde situaties zoals sociaal wenselijk is, ik ook. Daarom vind ik het juist belangrijk om die verwachting naast me neer te leggen en te schrijven over datgene wat ik op momenten echt ervaar. Hiphop is de basis, maar tegelijkertijd wil ik mezelf niet in een hokje plaatsen en daardoor beperken. Ik heb het talent gekregen om te rappen, maar ben een muzikant."

Eerlijkheid. Het sleutelwoord voor het debuut album van de Zwolse rapper Glenn de Randamie, alias Typhoon. En eerlijk duurt in dit geval inderdaad lang. Maar liefst drie jaar hebben muziekliefhebbers moeten wachten op Tussen Licht en Lucht, het eerste wapenfeit van Typhoon. Omdat de man geen genoegen neemt met standaard rap. Omdat hij zijn hart en ziel blootlegt op zijn plaat en daarbij verder gaat dan je gewend bent. “Ik ben geen rapper, noem me ervaringsdeskundige”, zoals hij zelf zegt. Als het leven een leerproces is, is Typhoon een gierige leerling. Zelden hoor je een artiest die zich zo weinig verschuilt achter een pose en zich zo open en eerlijk durft op te stellen. Gewoon Glenn dus, maar geen simpele raps, eerder rauw en confronterend voor zichzelf en de luisteraar.

Verder dan Hip Hop gaat het, ook muzikaal gezien. Zo zijn invloeden uit onder andere de traditioneel Afrikaanse, Oosterse en jazz-muziek te horen, naast bijdrages van trompettist Jan Wessels en raps van broer Blaxtar, Rico en Sticks (Opgezwolle). Een sfeervolle, grens-overscheidende muzikale omlijsting van de beatmakers Dries Bijlsma, Delic (Opgezwolle), A.R.T, en Nav geven de plaat een warme, persoonlijke vibe, divers maar geworteld in de Hip Hop.

Bijlsma, verantwoordelijk voor het leeuwendeel van de plaat, laat horen dat een experimentele drift hem niet vreemd is. Een nummer als “Sprokkeldagen”, met een Spoken Word bijdrage van de Belgische Neske Beks, is hier een goed voorbeeld van. Handelend over onzichtbaarheid en het ontsnappen aan verwachtingen, wat sowieso niet hoort tot de alledaagse thematiek van de gemiddelde rapper, is het een track die zich ook muzikaal onderscheidt door de dromerige sfeer met een rauwe rand.

In “Brand Los” komt juist de harde kant meer naar voren, met een beat die begint met standaard Hip Hop drumprogrammering maar gaandeweg verandert in onvervalste Drum-n-Bass. “Zo niet mij”, al bekend van de live-shows, is ook op de plaat terug te vinden. Wederom viert eerlijkheid hoogtij, met Typhoon die vertelt over de confrontatie aangaan met zichzelf en het vastzitten in een emotionele mindstate waar geen ontsnappen aan lijkt: “AAAAAHH!! Voel dat t kut-is, dit is voor iedereen die emotioneel onder druk ligt”.

Daarom is de titel van de plaat Tussen Licht en Lucht; zowel de beats en de teksten gaan verschillende kanten op maar alles komt duidelijk samen in de beleving van Typhoon. Drie jaar na het winnen van De Grote Prijs van NL, na intensief touren en het trekken van volle zalen door heel Nederland is er nu de plaat. Tussen Licht en Lucht. De inmiddels hooggespannen verwachtingen lost Typhoon nu in.

 http://www.myspace.com/typhoonnl

 http://www.last.fm/music/Typhoon