Gezien alle hiphopfestivals die dit jaar weer eens als paddenstoelen uit de grond schieten beloofd het voor vele heads een dure zomer te worden. Er is geen betere manier om dat vooruitzicht in te luiden met een gratis festival bestaande uit een grote hoeveelheid aan deugdelijke acts, een uitermate fijn fel schijnend zonnetje en een grote mensenmassa die tezamen komen genieten van een lekkere dag vol met kwaliteitshiphop. Zaterdag 5 juni was het weer tijd voor Boogiedown Breda.

De organisatie had zich qua weersomstandigheden geen betere dag kunnen wensen dan de zaterdag waarop dit festival dit jaar werd gehouden. Wanneer je als crew met een buitenfestival als Boogiedown in de weer bent en de allesbepalende datum nadert wordt er zonder twijfel flink in de handjes geknepen en de goden verzocht tot goed weer wanneer het nodig is. Gelukkig lijkt er akkoord te zijn gegaan met het verzoek en stromen er al vanaf de start een aantal mensen het Kasteelplein te Breda binnen. Naast het feit dat er rond dat tijdstip hoogstwaarschijnlijk nog een aantal verdwaalde mensen met hun hond vanuit het park per ongeluk het podium voorbij struinen, staan er al een flink aantal mensen te genieten van een biertje en de muziek die vanuit de DJ-tafel weerklinkt.

 

Met nog een lange dag in het verschiet zijn er hier en daar toch een aantal opmerkelijke namen al redelijk vroeg in het programma ingepast, waardoor er niet zo snel een moment van pauze is te vinden tussen het redelijk volle programma. Zo begint Noah’s Ark signee Kraantje Pappie als een van de eerste acts van de dag. Zonder medelijden knalt de show hard als verwacht en wordt de toon gezet voor de rest van de dag. Het belooft een lange doorhaal te worden voor de energieke hiphophead.

 

Het Bredase rapduo Kwis & AC brengen ook een flinke dosis energie aan de man en Altijd Chill maakt in de show goed gebruik van promotie voor zijn release genaamd “Battlecat Connect” die een klein aantal weken geleden het licht heeft gezien.
Na een tijd terug te hebben aangekondigd beiden solo verder te gaan zijn de Keynote Speakerz, bestaande uit Master Surreal en Skiggy Rapz als zijnde een soort van gelegenheidsduo weer bij elkaar om een show te komen rocken hier in Breda. Alle twee de mc’s zijn nog steeds goed op elkaar ingespeeld en weten elkaar haast foutloos aan te vullen daar waar nodig. Er is niets te merken aan de afstand die de twee betonen wanneer je kijkt naar de afzonderlijke carrière van deze heren en de wisselwerking tussen beiden is nog steeds als vanouds.

 

Een ander traditioneel gegeven komt niet veel later in de vorm van een familiair samenspel tussen het Bredase publiek en stadslieveling Fotosynthese. Het optreden voelt vertrouwelijk en zo voelt Fotosynthese zich ook klaarblijkelijk zelfverzekerd op de grote stage van Boogiedown Breda. Naast een kleine greep uit wat er komen gaat in de toekomst zijn het ook de meer serieuze nummers die een grote impact hebben, met als hoogtepunt “Hemelvaart” met Lisa Lois live op het refrein.

Önder & FS Green gooien hierna nog wat extra hitte op het publiek door de zomerse klanken van het “Kassier: Een Monnie Album” erin te gooien, gepaard met een flinke dosis feelgood vibes vanuit het podium naar de mensenmassa toe. Naast de kleine, wat meer oprechte persoonlijke momenten zijn het toch het arsenaal aan leef-je-leven-pak-geld-waar-het-kan nummers die de show maken tot een groot succes. Het motto lijkt: Niet te veel nadenken, gewoon feesten en zorgen dat je een leuke tijd hebt. Dit weet Önder samen met back up Arkboy Tellem goed te benadrukken.

 

Daar waar de meeste mensen normaal gesproken rondom het tijdstip van 18.00 een pauze inlassen om wat avondeten te gaan nuttigen ergens in het centrum van Breda, is hier spraken van massale uitstel. Fresku moet namelijk op en mensen zijn meer dan benieuwd naar de show van deze Eindhovenaar. Met een succesvol debuutalbum in de schappen verloopt ook deze show van begin tot eind voorspoedig, maar er wordt duidelijk specifiek gewacht op twee nummers: “Kees” en “Twijfel”. Laatstgenoemde ontketend een massale karaoke onder de crowd en brengt een aantal collega’s terug on stage om mee te bouncen.
Hier op volgend verschijnt rapveteraan Deams op de planken. De man houdt schijnbaar van een grote interactie met zijn publiek, want er wordt zelfs iemand on stage gehaald voor een ware hiphopquiz van een kleine tien minuten. Bij goed antwoord op een aantal vragen die worden voorgelegd in de vorm van DJ Chainsaw die instrumentals afspeelt mag de deelnemer uiteindelijk weg met zijn welverdiende overwinningsshirt.

 

De lucht is nog kraakhelder en de stemming zit er intussen dik in. Tijd om dit alles voort te zetten met een buitengewoon goed optreden van de oudgediende legende Extince. Buitengewoon goed, omdat de Exter eerlijk gezegd niet bepaald goed bekend staat om zijn live performance. Schijnbaar heeft ook de Ex de zon in de bol vandaag en hij zweept het publiek zonder enige twijfel of besluiteloosheid op tot een lekker goedgezind geheel, inclusief bijbehorende bekende danspasjes van de uit Oosterhout afkomstige rapper.

 

Wanneer de eerste buitenlandse act on stage komt begint het al wat schemerig te worden. De twee, voor hiphopheads wereldbekende rappers Masta Ace en Camp Lo hebben de taak om het tot nu toe succesvolle festival tot een goed eind te brengen. Allereerst is het de beurt aan Masta Ace. Deze man betreedt het podium met een outfit alsof hij net van het nabijgelegen skateboardpark vandaan komt en zijn elleboogbeschermers en handschoen is vergeten uit te doen. Niks nadeligs, alleen maar interessanter en leuker voor het oog. Met tracks als “Beautiful”, “Take A Walk” en het van Marco Polo’s “Port Authority” afkomstige “Nostalgia” kan het haast niet misgaan en de handen, aanstekers en telefoons gaan dan ook zonder enig probleem de lucht in.

 

Hierna komt het eind toch echt in zicht. Camp Lo is de afsluitende act van deze dag op het Kasteelplein te Breda. Hun pas uitgekomen album “Another Heist” heeft de nodige kritiek moeten ondergaan, maar de meeste mensen zullen het duo uit The Bronx kennen van de klassieke plaat “Uptown Saturday Night” en zullen daarbij ook hopen op veel live materiaal van laatstgenoemde album. Gelukkig is dit ook het geval. Klassiekers als “Black Connection”, “Black Nostaljack” en “Coolie High” passeren de revue en het valt op dat de heren live ook precies klinken zoals ze op hun vroegere plaat klonken. Als ware best for last wordt “Luchini” erin geknald, waarop het publiek massaal de handen in de lucht gooit en het nogmaals duidelijk wordt dat de dag niet meer stuk kan gaan.

 

Boogiedown Breda heeft met deze 2010 editie minimaal een evenaring van voorgaande edities neergezet qua sfeer en alom heersende vrolijkheid en sowieso een overtreffende trap qua organisatie van het geheel. Daarom ook: petje af voor de organisatie en op naar 2011!

 

Voor meer foto's check Macascene.

 

Bron: Macascene.